Πέθανε ξαφνικά ο Θάνος Λαμπρόπουλος, σoκ

Ανείπωτη θλίψη προκάλεσε η είδηση του θανάτου του γνωστού κινηματογραφικού παραγωγού, Θάνου Λαμπρόπουλου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή εχθές, Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου σε ηλικία 70 ετών.

Ο ίδιος αφήνει πίσω του μία μεγάλη παρακαταθήκη στον καλλιτεχνικό κόσμο αλλά και μία σπουδαία πορεία σαράντα ετών στον ελληνικό κινηματογράφο και στη δημιουργία ελληνικών ντοκιμαντέρ. Μέχρι στιγμής, τα αίτια πίσω από τον ξαφνικό χαμό του δεν έχουν γνωστοποιηθεί, καθώς ο ίδιος διατηρούσε ένα πολύ χαμηλό προφίλ μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Ποιος ήταν ο Θάνος Λαμπρόπουλος

Ο Θάνος Λαμπρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1956 και σπούδασε στη Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης Λυκούργου Σταυράκου και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στην οπτικοακουστική παραγωγή. Το 1988 ίδρυσε μαζί με τον σκηνοθέτη Στέλιο Χαραλαμπόπουλο και τον διευθυντή φωτογραφίας Γιάννη Βαρβαρίγο την εταιρεία παραγωγής «Περίπλους». Η εταιρεία δραστηριοποιήθηκε κυρίως στο ντοκιμαντέρ, αλλά και στη μυθοπλασία, συμμετέχοντας τόσο σε ελληνικές παραγωγές όσο και σε ευρωπαϊκές συμπαραγωγές. Μέσω της «Περίπλους» στήριξε απαιτητικά έργα και απέδειξε ότι ο παραγωγός δεν είναι απλώς ο άνθρωπος που βρίσκει χρήματα, αλλά εκείνος που αναγνωρίζει ποια ταινία αξίζει να υπάρξει.

Στη φιλμογραφία του υπάρχουν έργα όπως τα: «Αδης», «Ημερολόγια Καταστρώματος: Γιώργος Σεφέρης», «Μαραθώνιος μιας Ημιτελούς Ανοιξης: Γρηγόρης Λαμπράκης», «Είδαν τα Μάτια μας Γιορτές», «Υπογραφή», «Τη Νύχτα που ο Φερνάντο Πεσσόα Συνάντησε τον Κωνσταντίνο Καβάφη», όλα του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου, το «Σινασός, Τοπογραφία της Μνήμης» των Τίμωνα Κουλμάση και Ηρούς Σιαφλιάκη. Αυτοί οι τίτλοι, και μόνο έτσι, παραταγμένοι ο ένας δίπλα στον άλλον, αποκαλύπτουν μια σαφή πολιτισμική επιλογή: ένα σινεμά που αντιμετωπίζει τη μνήμη ως ζωντανή και συχνά επώδυνη ύλη. Ιδιαίτερη θέση κατέχει το «Είδαν τα Μάτια μας Γιορτές» και πάλι σε σκηνοθεσία Στέλιου Χαραλαμπόπουλου, μια κινηματογραφική περιπλάνηση στις γιορτές και στα πανηγύρια της ελληνικής υπαίθρου. Η ταινία τιμήθηκε με το Βραβείο Κοινού στο 3ο ΦΝΘ, με το δεύτερο Κρατικό Βραβείο Ποιότητας Ντοκιμαντέρ το 2001 και με βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Περιβαλλοντικού Κινηματογράφου του Τέραμο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τραγικό τέλος στην υπόθεση: Δυστυxώς μόλις βρέθηκε νεκpóς, σoκ ποιος γνωστός Έλληνας είναι

Στα «Ημερολόγια Καταστρώματος: Γιώργος Σεφέρης», με αφηγητή τον Δημήτρη Καταλειφό, η κινηματογραφική εικόνα συναντούσε την ποίηση και τη σκέψη του Σεφέρη. Στον «Μαραθώνιο μιας Ημιτελούς Ανοιξης» η κάμερα επέστρεφε στον Γρηγόρη Λαμπράκη, στη δολοφονία του και στα πολιτικά τραύματα μιας Ελλάδας που συχνά προτιμά να τιμά επετείους αντί να κοιτάζει κατάματα τις αιτίες τους.

Ο Λαμπρόπουλος εργάστηκε και για την τηλεόραση, μεταξύ άλλων στη σειρά ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ (όταν η ΕΡΤ έδινε ακόμη σημασία στο ντοκιμαντέρ, κάτι που δεν ισχύει επ’ ουδενί πλέον) «Η Ιστορία των Χρόνων μου» (2003-2005) καθώς και σε παραγωγές όπως οι «Ορεινές Ιστορίες», οι «Δώδεκα Γυναίκες Μονο-λογούν», οι «Νέες Ματιές στον Ελληνικό Κινηματογράφο» και «Τα Στέκια: Φωκίωνος Νέγρη». Παράλληλα, συμμετείχε ενεργά στα συλλογικά και θεσμικά ζητήματα του χώρου, έχοντας διατελέσει μέλος της Γενικής Συνέλευσης του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και του Συνδέσμου Ανεξάρτητων Παραγωγών Οπτικοακουστικών Εργων.

Η κηδεία του αναμένεται να πραγματοποιηθεί σήμερα, Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών όπου φίλοι, συγγενείς και συνεργάτες θα παραβρεθούν για να πουν το τελευταίο “αντίο”.

ΠΗΓΗ