Ads Top

Ο νεαρός παίκτης του Αστέρα που νίκησε τον καρκίνο είναι... εδώ!

Ο Παναγιώτης Γκρόσιος πάλεψε με το Λέμφωμα Hodgkin πάνω που είχε δει την καριέρα του να ανεβαίνει. Βγήκε νικητής σ' αυτήν τη μάχη και τώρα είναι εδώ για να επιστρέψει σ' αυτό που αγαπά, το ποδόσφαιρο! 
Η εξομολόγησή του στο Arcadia sports:

Είσαι ένα παιδί από τα σπλάχνα του Αστέρα, τι είναι αυτό που κάνει αυτήν την ομάδα να ξεχωρίζει στον τομέα των ακαδημιών;


"Υπάρχει μεγάλη οργάνωση, έχει βελτιωθεί ο σύλλογος πάρα πολύ σ' αυτόν τον τομέα τα τελευταία χρόνια. Υπάρχει μεθοδικότητα και πιστεύω ότι - όπως έχει αποδειχτεί - ο σύλλογος διαθέτει μία από τις καλύτερες ακαδημίες στην Ελλάδα".

Το γεγονός ότι υπάρχουν παιδιά στην πρώτη ομάδα παίκτες που προέρχονται από τις ακαδημίες, κάνει τα υπόλοιπα παιδιά να πιστεύουν ότι στον ΑΣΤΕΡΑ, αν αξίζουν θα πάρουν την ευκαιρία τους;

"Από την πρώτη στιγμή που πήγαμε στον Αστέρα με όλα αυτά τα παιδιά, με τα οποία είμαι και πολύ φίλος, αυτός ήταν ο στόχος μας. Και ο δικός μας αλλά κυρίως του συλλόγου: Να μπορέσει δηλαδή να βγάλει παιδιά από τα σπλάχνα του και να παίξουν στην πρώτη ομάδα. Εμείς αποδείξαμε ότι όντως η ομάδα μας στηρίζει και ότι γίνεται καλή δουλειά".

Εσύ έκανες επαγγελματικό συμβόλαιο και εκεί που άρχιζες να ζεις το όνειρό σου κάτι το... επισκίασε. Θες να μας μιλήσεις γι' αυτό;

"Την προηγούμενη σεζόν δόθηκα δανεικός από τον Αστέρα στη Σπάρτη. Εκεί, κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας μου εμφανίστηκε στο λαιμό κάτι σαν εξόγκωμα, ένα πρήξιμο ας το πούμε. Αρχικά, το πρόβλημα ήταν μόνο αισθητικό. Εκανα τις απαραίτητες εξετάσεις με τους γιατρούς της ομάδας και τελικά ήταν κάτι πιο σοβαρό.

Από την αρχή είχα τη συμπαράσταση όλων. Κι η ομάδα του Αστέρα και οι γιατροί στη Σπάρτη. Ετσι, δεν μπόρεσα να έχω ενεργό ρόλο την προηγούμενη σεζόν.

Ήταν μια μορφή καρκίνου αυτό που είχα. Λέγεται Λέμφωμα Hodgkin. Είναι μια μορφή που τα τελευταία χρόνια είναι σε πολύ μεγάλο ποσοστό ιάσιμη. Στηριζόμενος από τον περίγυρό μου, από τους γονείς, τους φίλους μου... δεν με πήρε από κάτω. Συνέχισα να πιστεύω ότι θα τα καταφέρω και ότι απλά θα ήταν θέμα χρόνου το πότε θα φύγει".

Πόσο κράτησε αυτό το άσχημο όνειρο;

"Από τη διάγνωση μέχρι να τελειώσω εντελώς πέρασαν 7 μήνες".

Τώρα;

"Τώρα είμαικαλά, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα".

Έτοιμος να συνεχίσεις στον Αστέρα απ' εκεί που το άφησες;

"Αυτός είναι ο σκοπός μου. Εντάξει, μία σεζόν εκτός σε βγάζει από τον ρυθμό σου, αλλά με πολλή δουλειά θα επανέλθω".

Αναθεώρησες κάποια πράγματα, μετά απ' αυτήν την περιπέτεια;

"Είναι κακό να το λέμε αυτό, αλλά δεν μπορείς να καταλάβεις τις πραγματικές αξίες και τι πραγματικά χρειαζόμαστε οι άνθρωποι για να είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι, αν δεν δεις ή βιώσεις κάποιο ουσιαστικό πρόβλημα. Μπαίνοντας στο νοσοκομείο κατάλαβα ότι δεν είμαι ο μόνος. Χιλιάδες άνθρωποι περνούν αυτό το πρόβλημα - άλλοι πιο βαριά, άλλοι πιο ελαφριά όπως εγώ αλλά με πίστη και καλή ψυχολογία μπορεί να αντιμετωπιστεί".

Το να παίξεις και πάλι μπάλα ήταν αυτό που σου έδινε δύναμη;

"Αυτό που έλεγα ήταν "άντε να περάσουν οι έξι μήνες να αρχίσω να παίζω". Αλλά και πάλι, ακόμη και στο διάστημα των θεραπειών, όταν αισθανόμουν καλά πήγαινα να ξεδώσω με μία μπάλα".

Όταν ένα παιδί ξεκινά το ποδόσφαιρο, δεν είναι δεδομένο ότι θα γίνει και επαγγελματίας. Εσύ τα κατάφερες όμως. Ωστόσο, plan b είχες;

"Ναι, έχω κι άλλο σχέδιο... Σπουδάζω Γυμναστική Ακαδημία, την χρονιά που έγινε επαγγελματίας έδινα και Πανελλήνιες ταυτόχρονα.

Η διοίκηση των Ακαδημιών είναι κοντά στα παιδιά απ' όλες τις έννοιες. Και αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά. Κοιτά το παιδί ως παιδι και όχι μόνο ως ποδοσφαιριστή".
Ίνδαλμα σου;

"Υπάρχουν πολλοί που θαυμάζω, αλλά λόγω θέσης είναι ο Τζόρτζεβιτς".
Το αύριο πως το βλέπεις;

"Θα ξεκινήσω ατομικό πρόγραμμα για να ανεβάσω ρυθμό και σε συμφωνία με το σύλλογο θα δούμε τί είναι καλύτερο και για τις δύο πλευρές".

Είσαι σε μια ομάδα που πρωταγωνιστεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Θες να γίνεις σημαντικό μέλος της φαντάζομαι...

"Φυσικά είναι το όνειρο κάθε παίκτη να παίξει στην πρώτη ομάδα του συλλόγου που ξεκίνησε την πορεία του. Είναι τιμή μου που είχα δύο συμμετοχές στο Κύπελλο Ελλάδας και ότι ήμουν και στην ευρωπαϊκή λίστα τα προηγούμενα χρόνια. Σίγουρα θα ήθελα να έχω την ευκαιρία να τα ζήσω πάλι όλα αυτά. Μέσω της δουλειάς μου θα τα καταφέρω".

Είναι θέμα χρόνου να συμβεί αυτό;

"Δεν μπορώ να πω ότι είναι θέμα χρόνου, αλλά ανυπομονώ να γίνει αυτό".

Πως θυμάσαι την πρώτη σου συμμετοχή στο Κύπελλο;

"Είχαμε προπόνηση με την πρώτη ομάδα, εγώ πιο χαμηλών τόνων και πιο ήρεμος γιατί δεν περίμενα να είμαι. Βλέπω να είμαι στην αποστολή τελικά για το ματς με την Καλλονή. Παρακαλούσα να πηγαίνει καλά το παιχνίδι για να μπω... Τελικά ήταν 4-0 κι ο κ. Βεργέτης μου έκανε νόημα να ξεκινήσω ζέσταμα. Ε, εντάξει... ένιωθα πολύ όμορφα, το το πιο χαρούμενο ζέσταμα της ζωής μου. Μέχρι να ετοιμαστώ να μπω είχα άγχος, αλλά όταν πάτησα χορτάρι λέω "τώρα δώσε τα όλα". Δεύτερο ματς ήταν με την ΑΕΛ, επίσης ένα ματς που μας πήγε καλά και στην έδρα μας είχα πιθανότητες να παίξω. Τη δεύτερη φορά ένιωσα πιο έτοιμος".

Όλες αυτές οι επιτυχίες σου, σου έδιναν δύναμη; Αυτές οι μικρές εικόνες μέσα από τα γήπεδα.
"Βασικά, το ποδόσφαιρο μού έδινε έξτρα κίνητρο για να το ξεπεράσω όσο πιο γρήγορα γινόταν. Κάθε παιδί που έχει ένα πρόβλημα πρέπει να βρίσκει έξτρα κίνητρα ώστε να προσπαθεί να τα καταφέρει. Να γυρίσει στην οικογένειά του, στη δουλειά του, στο παιδί του... οπουδήποτε θεωρεί αυτός σημαντικό. Σημαντικό, δε, είναι κι η ψυχολογία. Τεράστιο ρόλο παίζουν οι άνθρωποί σου. Δεν χρειάζεται λύπηση όμως ή ψεύτικη συμπόνια, όσοι σ' αγαπούν φαίνονται εκεί".

Είσαι 21, στα 31 πως φαντάζεσαι τη ζωή σου;

"Τα μακροχρόνια σχέδια δεν μ' αρέσουν. Ένας στόχος είναι να επιστρέψω στις επάλξεις και να τελειώσω τη σχολή μου. Από εκεί και πέρα βλέπουμε, δεν μ' αρέσει να λέω πολλά, δεν είμαι έτσι ως χαρακτήρας".

Αν σου δινόταν η ευκαιρία να βάλεις μόνο ένα γκολ στην καριέρα σου. Που θα ήθελες να είναι αυτό;

"Σίγουρα ένα γκολ με την Εθνική σε μια μεγάλη διοργάνωση θα ήταν τεράστια εμπειρία. Κάτι ανάλογο έχω ζήσει με τις εθνικές στα τμήματα υποδομών, αλλά ένα γκολ σε Euro ή Μουντιάλ θα δώσει τεράστια χαρά στον καθένα".

Ο Τάσος Δουβίκας είναι ένα παιδί που έχει λάμψει αρκετά. Φωτίζει αυτό το παράδειγμα και τ' άλλα παιδιά;

"Το παράδειγμα του Τάσου κι όχι μόνο είναι ενθαρρυντικό. Σου δείχνει ότι αν δουλέψεις θα ανταμειφθείς. Το κάθε παιδί θέλει να παίξει στο εξωτερικό και αν έχεις στόχους που τους κυνηγάς τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο".

Η συμβουλή σου σε όσους διαβάζουν αυτή τη συνέντευξη;

Η πρώτη συμβουλή είναι ότι πρέπει να είναι ταπεινοί και να δουλεύουν. Από εκεί και πέρα, πειρασμοί θα υπάρξουν, αλλά αν είσαι συγκεντρωμένος στο στόχο σου θα τα καταφέρεις. Τα εμπόδια υπάρχουν για να τα ξεπερνάμε. Με πίστη όλα γίνονται. Εμένα μ' αρέσει να είμαι ταπεινός, να πιάνω έναν - έναν τους στόχους που βάζω και να παίρνω ό,τι μπορώ από οπουδήποτε. Στον Αστέρα ειδικά ζεις καθημερινά με παίκτες υψηλού επιπέδου και μία κουβέντα τους είναι μάθημα".

gazzetta.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.