Τέμπη | Συγκλονίζει ο Νίκος Πλακιάς – «Ξέρεις τι είναι να είσαι…»

Ο Νίκος Πλακιάς, σε συνέντευξη που έδωσε στο OPEN TV και την Μίνα Καραμήτρου, με αφορμή την επέτειο των τριών ετών από την τραγωδιά στα Τέμπη, ραγίζει καρδιές μιλώντας για τα τρία κορίτσια που έχασε τόσο άδικα.

Το μνημόσυνο για τις κόρες του και την ανιψιά του πραγματοποιήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου και για πρώτη φορά ήταν ανοιχτό στο κοινό.

Ο Νίκος Πλακιάς για το μοιραίο βράδυ

Ο Νίκος Πλακιάς, πατέρας και θείος των αδικοχαμένων κοριτσιών, της Θώμης, της Χρύσας και της Αναστασίας, βρέθηκε σήμερα (27/2) στον τόπο του τραγικού δυστυχήματος και εξομολογήθηκε την δική του εμπειρία από εκείνο το βράδυ, όταν τα νέα μαθεύτηκαν και κατάλαβε τι είχε συμβεί.

«Ξέρεις τι είναι να ‘σαι γονιός και να παρακαλάς το παιδί σου να μην κατάλαβε κάτι; Ενώ έχεις χάσει το παιδί, εσύ να λες θέλω να μην μην κατάλαβε κάτι, να έφυγε όπως ήταν. Το πρώτο πράγμα είναι όταν πηγαίνω σπίτι και κάθομαι στον καναπέ και ανοίγοντας το κινητό, είχαν αρχίσει και ερχόταν τα πρώτα νέα ότι υπάρχει εκτροχιασμός τρένου. Αυτή ήταν η πρώτη ενημέρωση. Ότι υπάρχει εκτροχιασμός τρένου. Κυρίως για την αμαξοστοιχία που ανέβαινε από Αθήνα προς Θεσσαλονίκη. Εκεί… πάγος. Αυτό θυμάμαι. Πάγωσα γιατί δεν έκανα το αυτονόητο. Τι ήταν το αυτονόητο; Να πάρω τηλέφωνο τα παιδιά. Μετά, εντάξει κόλαση, πόλεμος, ασθενοφόρα… Ήδη όμως μέσα μου, πίστευα ότι χαθήκαν τα παιδιά μου. Εκεί που καθόμασταν στο αμφιθέατρο κατέβηκε ένας γιατρός και είπε ότι υπάρχει στη ΜΕΘ επάνω ένα κορίτσι, 1,75 ξανθό με γαλάζια μάτια. Φαντάστηκα ότι μπορεί να ήταν το δικό μου» δήλωσε ο Νίκος Πλακιάς με πόνο καρδιάς.

Η ζωή μετά την απώλεια

Αναφερόμενος στο πως διαχερίζεται εκείνος την απώλεια στην καθημερινότητά του, όταν βρίσκεται στο σπίτι του, όπου κάθε σημείο του είναι και μία ανάμνηση, αποκάλυψε πως: «Το χειρότερο κομμάτι για εμένα ήταν όταν περνούσα από το δωμάτιο, από τα παιδιά. Δεν τολμούσα να γυρίσω να κοιτάξω αυτό το δωμάτιο. Δεν έμπαινα μέσα στο δωμάτιο. Δηλαδή άμα έρθετε σπίτι μας, θα δείτε μόνο μία φωτογραφία απ’ τα παιδιά μας. Στο δωμάτιό τους. Δεν θα δείτε παντού φωτογραφίες, δεν θα δείτε πτυχία στους τοίχους, δεν θα δείτε φωτογραφίες απ’ τις καλύτερες στιγμές από αυτή τη λίγη ζωή που ζήσαν τα παιδιά μας. Το βιώνουμε ότι ίσως θα τα ξαναδούμε τα παιδιά μας. Εμένα τότε, στην αρχή το μόνο που μ’ έτρωγε, να πω αυτή την κουβέντα, ήταν εάν τα παιδιά μου, κατά τη σύγκρουση, ή μετά τη σύγκρουση ήταν ζωντανά. Κι αν αυτά τα παιδιά χρειάστηκαν ή φώναξαν “μπαμπά ή μαμά”».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Έκτακτη απόφαση ΣΚΑΪ για Survivor – Αλλάζουν όλα ξανά

ΠΗΓΗ