Σπάνιο ηχητικό ντοκουμέντο Μαρινέλλα: Αuτός ήταν ο μεγάλος της φόβος

Σε μια ημέρα βαθιάς συγκίνησης, η εκπομπή «Buongiorno» έφερε στο φως ένα αδημοσίευτο ηχητικό απόσπασμα από τη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει η Μαρινέλλα στον Άρη Καβατζίκη στα τέλη του 2017.

Η μεγάλη ερμηνεύτρια, που έφυγε από τη ζωή το περασμένο Σάββατο σε ηλικία 88 ετών, ακούγεται να μιλά με τη χαρακτηριστική της ειλικρίνεια για άγνωστες πτυχές της καθημερινότητάς της.

«Κάπνιζα πέντε πακέτα τσιγάρα τη μέρα. Το έκοψα γιατί αρρώστησα. Ήμουν με οξυγόνο, και λέω στον γιατρό μια μέρα να ανοίξει το παράθυρο. Πήρα τα τσιγάρα και τον αναπτήρα μου και τα πέταξα κάτω. Ο γιατρός μου έλεγε ότι είμαι τρελή γιατί θα σκότωνα κανέναν άνθρωπο. Τι να σκοτώσω; Με τον αναπτήρα; Σιγά.

Ο γιατρός μου είπε ότι εγώ μόλις βγω από το νοσοκομείο, θα καπνίσω. Όχι μόνο δεν κάπνισα, αλλά έχουν περάσει 28 χρόνια και είμαι και το πιο αντικαπνιστικό πράγμα. Δε θέλω ούτε τη μυρωδιά. Σπίτι μου απαγορεύεται να καπνίζουν. Βγαίνουν στο μπαλκόνι», αποκάλυπτε τότε η Μαρινέλλα.

Και έλεγε: «Τα εγγόνια μου τώρα που μεγάλωσαν έχουν την αίσθηση του ποια είμαι. Ποτέ όμως δεν τους δώσαμε να καταλάβουν ότι η γιαγιά είναι κάτι. Με βλέπουν στο σπίτι με ρόμπα, με πιτζάμες, αχτένιστη, άβαφτη. Πάω στο σχολικό να τα πάρω. Περισσότερο μάθανε για τη γιαγιά από τους συμμαθητές τους που τους λέγανε ότι είμαι γνωστή. Πριν δυο χρόνια ήρθε ο εγγονός μου και με ρώτησε, “δε μου λες γιαγιά, είσαι διάσημη εσύ;”. “Ε, διάσημη… Με ξέρουν” του απάντησα. Δεν πρέπει στα παιδιά να δίνουμε την εντύπωση του “ξέρεις ποια είμαι εγώ”. Καμία δεν είμαι. Με αυτό τον τρόπο μεγάλωσε και η κόρη μου. Γι’ αυτό έγινε ένα σπάνιο πλάσμα. Ο Θεός με αγαπάει πάρα πολύ. Πρέπει να έκανα κάτι καλό στη ζωή μου για να μου δώσει ένα τέτοιο πλάσμα. Δεν υπάρχει καλύτερο και πιο ωραίο πλάσμα από την κόρη μου. Είμαι και λίγο χαζομαμά».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

«Η Μαρινέλλα μου είχε πει πως αν της συμβεί, θα…» – Έκανε την αποκάλυψη ο Μάριος Φραγκούλης

Σε άλλο σημείο τόνισε η Μαρινέλλα: «Δεν μου αρέσει η τηλεόραση. Μου παίρνεις συνέντευξη και με ρωτάς διάφορα για το σπίτι μου, για τον πατέρα μου, τη μάνα μου, την κόρη μου. Σου λέω διάφορα. Με ποιο δικαίωμα εσύ με ρωτάς; Εγώ γιατί δε μπορώ να σε ρωτήσω γιατί χώρισες τη μια και παντρεύτηκες την άλλη; Εσύ κρατάς το μολύβι και το χαρτί και γράφεις, είναι το όπλο σου, εγώ δεν έχω όπλο…Με ποιο δικαίωμα; Ποιοι είναι αυτοί που πρέπει να ρωτάνε απόρρητα πράγματα; Δεν με φοβίζει ο θάνατος. Με φοβίζουν οι κακές αρρώστιες. Αυτό με τρομάζει. Το γεγονός ότι ένας είναι σε ανίατη αρρώστια, δε μπορεί να γίνει καλά και ζει…Βεβαίως για τους απ΄ έξω είναι τραγικό… Το άσχημο είναι να τον έχεις στο κρεβάτι μόνιμα. Αυτό με τρομάζει».

ΠΗΓΗ