Γιώργος Χρανιώτης: Μόλις έγινε γνωστό για τον ηθοποιό

Γιώργος Χρανιώτης: Μόλις έγινε γνωστό για τον ηθοποιό

Γιώργος Χρανιώτης: Μόλις έγινε γνωστό για τον ηθοποιό

Καλεσμένος του Φάνη Λαμπρόπουλου βρέθηκε ο Γιώργος Χρανιώτης στο επεισόδιο της εκπομπής που προβλήθηκε χθες το βράδυ (6/2) στον ΣΚΑΪ.

Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε με ενθουσιασμό για το πάθος του για τα ταξίδια, αλλά και για τις ακραίες εμπειρίες που έχει ζήσει σε διάφορα σημεία του κόσμου, πριν δημιουργήσει οικογένεια.

Ο Γιώργος Χρανιώτης αποκάλυψε πως πάντα τον γοήτευε η ιδέα της συνεχούς μετακίνησης και της εξερεύνησης, λέγοντας χαρακτηριστικά: «θα γούσταρα πάρα πολύ να φύγω σε ένα κόνσεπτ ταξιδιωτικό και να πηγαίνω να ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο γιατί αγαπάω τα ταξίδια. Έχω πάει στη Βραζιλία για τρεις μήνες μόνος μόνος, στη Νικαράγουα για δυο μήνες μόνος μου, στο Σαλβαδόρ επίσης για δυο μήνες μόνος μου παλιότερα πριν κάνω οικογένεια».

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο ταξίδι του στη Βραζιλία, το οποίο –όπως παραδέχτηκε– σημάδεψε τη ζωή του. Περιγράφοντας τις πρώτες του ημέρες στο Ρίο ντε Τζανέιρο το 2007, αφηγήθηκε: «Στη Βραζιλία, όταν είχα φτάσει στο Ρίο το 2007, είχα πάει μόνος μου και είχα μείνει σε ένα hostel. Πήγα να δοκιμάσω να κάνω σερφ στην Κόπα Καμπάνα, που δεν ήξερα τότε, μαγεύτηκα και γυρνώντας γνωρίζω έναν ζωγράφο, τον Μαρσέλο. Έμενε σε μια φαβέλα και του είπα “θα ‘θελα πάρα πολύ να μπω στη φαβέλα, μέσα”».

Παρά τις έντονες προειδοποιήσεις που δέχτηκε, δεν έκανε πίσω. Όπως εξήγησε, ζήτησε να πάρει μαζί του τη φωτογραφική μηχανή, ενώ ο ιδιοκτήτης του hostel τον προειδοποίησε έντονα για τους κινδύνους:

«Πάω στο hostel, το λέω στον ιδιοκτήτη και μου ‘πε… “Μην πας. Στην καλύτερη θα σου πάρουν τη μηχανή, στη χειρότερη θα σε σκοτώσουν”. “Εγώ θα πάω” του είπα».

Η συνέχεια της ιστορίας είναι από αυτές που δύσκολα ξεχνιούνται. Ο ηθοποιός περιέγραψε με έντονα λόγια τη στιγμή που μπήκε στη φαβέλα και βρέθηκε αντιμέτωπος με εικόνες ωμής πραγματικότητας:

«Την επόμενη μέρα με περίμενε ο Μαρσέλο έξω, πήρα τη φωτογραφική μου μηχανή, μπήκα στη φαβέλα και δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Περνώντας από στενά του Ρίο, ξαφνικά μπαίνω μέσα και είναι ένας με ένα καλάσνικοφ που μας άνοιξε τον δρόμο και πιο πέρα, σε ένα γήπεδο μπάσκετ ένα τύπος είχε στο ένα χέρι όπλο και στο άλλο έπαιζε με μια μπάλα μπάσκετ».

Η εμπειρία κορυφώθηκε με ήχους πυροβολισμών και στιγμές απόλυτης έντασης, που όμως κατέληξαν σε μια απρόσμενη ανθρώπινη επαφή:

«Ακούσαμε κάτι πυροβολισμούς, πέσαμε κάτω, με γνώρισε στην οικογένεια του, φάγαμε μαζί και του άφησα κάποια λίγα χρήματα».